Loading

Druga Sesja XXII Zwyczajnego Zjazdu Delegatów SITK

"Trakcja i Wagony" nr1/1982

W dniu 3 października 1981 r. odbyła się w Domu Technika w Warszawie druga część XXII Zwyczajnego Zjazdu Delegatów SITK. Sesja ta - nazwana Sesją Jesienną - była kontynuacją pierwszej części Zjazdu, który odbył się w dniach 26 i 27 czerwca 1981 roku.
Sesja Jesienna była poświęcona przede wszystkim zagadnieniom merytorycznej działalności SITK w okresie kadencji 1981-1984 oraz określeniu stanowiska stowarzyszenia w sprawie reformy gospodarczej w komunikacji i transporcie. Obrady Sesji były prowadzone w układzie plenarnym oraz w sekcjach branżowych, przy czym podstawowa dyskusja merytoryczna odbyła się właśnie w sekcjach branżowych.
Sekcja Transportu Kolejowego zgromadziła 65 u-czestników, a jej obrady prowadził kol. Stefan Krych-niak, przewodniczący Sekcji Głównej Kolejowej przy Zarządzie Głównym SITK. W ożywionej dyskusji wystąpiło 15 osób; poruszono wiele istotnych problemów nurtujących inżynierów i techników kolejarzy pracujących w eksploatacji, zapleczu naprawczym i w dziedzinie badań. Poruszano różne zagadnienia, jednak dominowały sprawy stanu technicznego wagonów towarowych i torów oraz sprawy organizacyjne PKP. Ograniczony czas pracy Sekcji nie pozwolił wszystkim chętnym na zabranie głosu, w związku z czym zgłoszono też uwagi i wnioski w formie pisemnej.
W imieniu 4-osobowej komisji wnioskowej zebrania kol. Bronisław Gajda przedstawił projekt uchwały, która po pewnych uzupełnieniach została przez zebranych jednomyślnie przyjęta.
Na końcowym posiedzeniu plenarnym Sesji Jesiennej XII Zjazdu Delegatów kol. Stefan Krychniak zreferował przebieg zebrania Sekcji Transportu Kolejowego i odczytał wymienioną uchwałę. Zjazd u-znał, że uchwała ta została włączona do uchwały generalnej Zjazdu jako jej integralna część. A oto treść uchwały Sekcji Transportu Kolejowego, która została przyjęta na XXII Zwyczajnym Zjeździe Delegatów SITK.

. Transport kolejowy odgrywa i nadal musi odgrywać w Polsce decydującą rolę w zaspokajaniu potrzeb społecznych i gospodarki narodowej:
- w przewozach pasażerskich w obrębie aglomeracji miejskich i przewozach międzyregionalnych,
- w przewozach ładunków na większe odległości. Transport, podobnie jak energetyka, powinien wyprzedzać swym potencjałem pozostałe gałęzie gospodarki. Ocenę niezadowalającego, nie dostosowanego do obecnych potrzeb, stanu techniki w transporcie kolejowym zawiera raport opracowany przez SITK oraz raport Komitetu Transportu PAN. Znacznie mniejsza energochłonność i mniej negatywne oddziaływanie kolei na środowisko naturalne w porównaniu z transportem samochodowym czy lotniczym - predestynuje Polskie Koleje Państwowe do odgrywania dominującej roli w przewozach pasażerskich, a przede wszystkim towarowych.

. Racjonalizacji przewozów towarowych musi sprzyjać odpowiedni system taryf oraz powszechne wprowadzenie warunków dostaw na zasadzie "loco" - skład producenta. Ze względu na konieczność zaspokajania społecznych potrzeb przewozowych, PKP powinny być przedsiębiorstwem budżetowym.

. Gospodarka narodowa, której sprawne działanie jest uwarunkowane jakością i efektywnością usług przewozowych kolei, musi zapewnić odpowiedni rozwój infrastruktury kolejowej (dróg kolejowych i ich elektryfikacji, mechanizacji pracy stacji, pojazdów

szynowych, automatyki i sterowania, urządzeń ładunkowych). Dotyczy to przede wszystkim zasilania systemu transportu kolejowego ze strony przemysłu hutniczego (szyny, rozjazdy i akcesoria do nawierzchni kolejowej, zestawy kołowe i dobrej jakości materiały do budowy taboru kolejowego) i przemysłu taboru kolejowego, a także przemysłu elektrotechnicznego oraz chemicznego.

. Polskie Koleje Państwowe muszą dysponować własnym, stanowiącym integralną część przedsiębiorstwa, zapleczem budowlanym i obsługowo-naprawczym.

. Struktura organizacyjna PKP musi być dostosowana do zadań i ciągów przewozowych, a nie do administracyjnego podziału terytorialnego kraju. Zarządzanie w przedsiębiorstwie PKP powinno być pionowe (w ramach służb), a nie terytorialne, które preferuje lokalne interesy społeczno-gospodarcze po-nadogólnokrajowe. Reforma struktury organizacyjnej powinna być dokładnie przemyślana oraz zdecydowanie, konsekwentnie i szybko wdrożona.

. Podstawowym planem pracy kolei powinien być powszechnie i rygorystycznie-^przestrzegany rozkład jazdy, uwzględniający niezbędny poziom niezawodności infrastruktury oraz taboru.

. Środki dla transportu kolejowego , powinny być przede wszystkim przeznaczone na utrzymanie posiadanej infrastruktury, aby zapobiec jej dalszej dekapitalizacji. Należy przy tym uwzględnić przeznaczanie pozyskiwanych przez PKP środków dewizowych na zakup z importu części zamiennych do eksploatowanego taboru, maszyn i urządzeń.

. Przywróceniu cenionej niegdyś w społeczeństwie rangi zawodu i dyscypliny pracowników PKP - mającej pierwszorzędny wpływ na bezpieczeństwo oraz niezawodność ruchu kolejowego - powinny służyć:
- przejrzysty, motywacyjny system płac i świadczeń socjalnych,
- ujednolicona pragmatyka służbowa,
- umundurowanie pracowników bezpośrednio związanych z ruchem pociągów,
- zmodyfikowany system kształcenia kadr technicznych i ekonomicznych.

. Wszystkie zgłoszone w czasie obrad wnioski kieruje się do merytorycznego rozpatrzenia, wykorzy-stania i ewentualnego wdrożenia - przez Sekcji; Główną Kolejową - do Zarządu Głównego SITK, w ścisłym powiązaniu z kompetentnymi resortam , a zwłaszcza z resortem Komunikacji. (St. B.)